Trappedoelie en de gouden usb-stafEen vervolgverhaal op weg naar Sinterklaas

12 november 2008 10:00

Tot nog toe:
Dikke Dirk heeft de usb-staf van zwarte piet Trappedoelie gestolen. Dat is erg, want nu weet Sinterklaas niet welke kinderen het afgelopen jaar zoet zijn geweest. Zijn vroegere juf vertelde dat Dikke Dirk altijd veel van houten speelgoed hield. Johan weet wel waar hij dan moet zoeken…

Hoofdstuk 3: In het Houten Speelgoed Paradijs

"Trappedoelie, blijf van die skelter af", sprak Johan boos. "Je mag in winkels niet aan de spulletjes zitten."
De zwarte piet klom verongelijkt uit de skelter die stond opgesteld in het Houten Speelgoed Paradijs aan de Markerkant 10-04. "Maar er zoen hier ook zovoel leuke spulletjoes", verdedigde hij zich.
"Kan wel zijn", zei Johan. "Maar straks gaat het nog stuk."
De eigenaren Renate en Marcel van het Houten Speelgoed Paradijs moesten lachen. "Nou, houten speelgoed gaat niet zo snel stuk, hoor. Dat is heel degelijk materiaal. Maar waarmee kunnen we jullie helpen?"
"Met Dikke Doerk natuurloek", zei Trappedoelie.
Renate en Marcel keken verbaasd naar Johan.
"Eh… ja… Trappedoelie heeft een beetje gek accent", legde Johan uit. "Hij bedoelt 'Dikke Dirk'. We zijn op zoek naar een jongen die de gouden usb-staf gestolen heeft van Sinterklaas. En die heet Dikke Dirk."
Marcel sloeg boos met zijn vuist op de toonbank. "De gouden usb-staf met alle informatie over Nederlandse kinderen? Iemand die zoiets steelt, is gemeen."
Renate had al een dikke map uit een kast gepakt. "Dit zijn alle bonnetjes van klanten die hier iets gekocht hebben. Misschien dat Dikke Dirk ook iets heeft gekocht."
Ze bladerde driftig door de papieren. "Aaaah, hier heb ik iets. Een bonnetje op naam van de heer 'D. Dirk'. Dat móet hem zijn. Er zitten trouwens wel honderd bonnetjes op zijn naam in. Hij is dus gék op houten speelgoed."
Ze dacht diep na. "Ik ken al mijn klanten goed. Het is inderdaad wel een vreemde snoeshaan, maar diep in zijn hart is hij toch wel aardig, geloof ik."
"Dat kán niet!", siste Marcel. "Die Dikke Dirk is een boef en die móeten we vinden. Hier is zijn adres."
Trappedoelie pakte het briefje aan. "Moen zoekwijk", las hij voor.
"Mijn zoekwijk?", herhaalde Johan. "Dat belooft niet veel goeds. Dat wordt dus waarschijnlijk echt zóeken."
Hij griste het briefje uit de handen van de zwarte piet. "Nee joh, er staat niet 'Mijn zoekwijk' maar 'Mu-ziek-wijk'.
Trappedoelie sloeg met zijn hand tegen zijn voorhoofd. "Dat zéi ik toech?"
's Avonds gingen Trappedoelie en Johan naar de Muziekwijk. Moeder dacht dat haar zoon lekker lag te slapen. Maar daar had de dappere jongen geen tijd voor. Sinterklaas móest gewoon geholpen worden. En alleen Johan en Trappedoelie konden dat doen.
Het duurde niet lang voordat Trappedoelie en Johan het huis van Dikke Dirk gevonden hadden. "Ik koem hier ontzoetend vaak", had Trappedoelie gezegd. "Het hoes van die Dikke Doerk staat propvoel houten speelgoed."
Voorzichtig sloop het tweetal via de schoorsteen de woning in. Door het vele roet in de pijp zag Johan er nu zelf ook uit als een zwarte piet. De jongen kon zijn ogen niet geloven: houten puzzels, houten garages, houten vrachtwagens en zelfs een houten ridderkasteel stonden in de woonkamer.
"Iedereen ligt rustig te sloepen", wist Trappedoelie. Johan begreep het: Dikke Dirk en zijn familie sliepen.
Het tweetal stapte op kousenvoeten tussen al het houten speelgoed door naar de trap. Bij de deur stootte Johan per ongeluk met zijn voet tegen een houten knikkerbaan aan. Met donderend geraas kletterden de glazen knikkers over de tegelvloer.
"Stoel zijn!", siste Trappedoelie. Trappedoelie en Johan hielden met bonsend hart hun adem in. Maar gelukkig was er niemand wakker geworden. "We moeten naar Dikke Doerks' slaapkamer", fluisterde Trappedoelie.
Ook de slaapkamer van Dikke Dirk lag vol houten speelgoed. De jongen snurkte zachtjes en merkte niet dat Trappedoelie en Johan in zijn kamertje rondsnuffelden.
Maar waar ze ook zochten, de gouden usb-staf was nergens te vinden.
"Trappedoelie", fluisterde Johan plotseling. "Ik heb misschien iets interessants gevonden."
De zwarte piet kwam bij zijn jonge vriend staan. Die liet hem een kaartje zien. Daar stond op: 'Reservering 't Pannekoekschip voor Intocht Sint Nicolaas'.
"Hij gaat noer de intoecht van Sinterkloes", zei Trappedoelie.
Johan knikte. "Hij gaat daar vast wat ergs doen met Sinterklaas."
Trappedoelie's mond viel wijd open. "Misschien wil hij wel een boem laten ontploefen. Wat moeten we doen?"
Johan dacht diep na. "Dit wordt moeilijk. Jij kan 't Pannekoekschip niet op, omdat niemand je mag zien. En ik ook niet, want ik heb niet gereserveerd. Verder zijn tijdens de intocht alleen belangrijke gasten, fotografen en journalisten welkom. Maar wácht eens even…"
Wordt vervolgd...