Oma met het hondje

22 oktober 2008 07:00

Mevrouw Rovers, 81 jaar, woont al 21 jaar in Almere. De Brabantse verhuisde in 1949 naar Amsterdam en dat haar dochter naar Waterwijk verhuisde, was een aanleiding om ook naar Almere te komen. De Leemwierde om exact te zijn. Soms zou ze wel terug willen naar Amsterdam, maar "oude bomen moet je niet verzetten".


"Ik heb het hier naar mijn zin met de oudere buurtjes. We gaan vaak samen voetballen kijken, de familie Bastiaanse, Henny en Jan van hiernaast, de kat, mijn hondje Benny en ik. En vier keer per week ga ik 's middags bij De Overloop eten, dat is gezellig." Dan is het hondje er altijd bij. Door buurtbewoners wordt ze daarom ook wel 'oma met het hondje' genoemd.
Mevrouw Rovers is niet heel erg te spreken over haar buurt. "De wijk is achteruitgegaan. Ze zijn nu met de riolering bezig, dat ziet er niet mooi uit. En sommige mensen maken er een bende van, voor hun deur, de tuinen en in de galerij. Dat is echt waardeloos."
Behulpzaam is mevrouw Rovers, net als de andere 'buurtjes' voor haar zijn. "Als het nodig is dan komen ze. Zoals toen ik met mijn been zat en Benny niet kon uitlaten. De buren lieten toen het hondje uit. En ik help anderen met de boodschappen."
Rotzooi vindt mevrouw Rovers niets. "Als ik een rondje ga lopen, neem ik altijd een zakje mee om het afval dat ik tegenkom op te ruimen. Ja, oudere mensen klagen altijd wel, maar je kunt er ook zelf wat aan doen."