HoeksteenWassen

03 december 2008 08:11

Door Robert Mienstra

Met spoed werd ik naar het ziekenhuis gebracht.
"Dat wordt opereren", meldde de chirurg.
's Avonds om elf uur ging ik onder het mes.
Een paar uur later werd ik wakker op de intensive care.
Operatie geslaagd.
"Nu gaat het grote genieten beginnen", meldden al mijn vrienden de volgende ochtend. "Die lekkere zustertjes gaan voor je zorgen."
En vooral het wassen, en dan van onderen, scheen toch wel een gebeuren te moeten zijn waar ik naar uit kon zien.
"Voordat je het weet, lig jij daar met een enorme opsteker", giechelde mijn vriend Sjoerd door de telefoon.
Dus klopte mijn hart vol verwachting bij de eerste wasronde.
"Goedemorgen, ik ben Marga", klonk het donker en laag.
Niks geen slanke blondine met blauwe, vragende ogen en een doorschijnend uniformjurkje van een maatje te klein waar benen zonder eind onder vandaan kwamen.
Marga had biceps als een kerel.
En een baard.
"Ik kom u wassen", baste Marga, terwijl ze de dekens terugsloeg.
"Ik heb overal nog pijn", piepte ik. "Kan het niet uitgesteld worden tot vanmiddag?"
"Natuurlijk", knikte Marga, "dan wassen we u vanmiddag."
Ik zakte weg in een onrustige slaap waaruit ik uren later gewekt werd.
"Goedemiddag, ik ben Jean-Luc", klonk het nichterig, "ik kom u wassen."