HoeksteenOperatie

08 februari 2012 06:00

Door Robert Mienstra


“We gaan beginnen”, zegt de chirurg en ze drijft een verdovingsspuit in mijn vinger.
Ik lig in de poli van het Flevoziekenhuis. Drie gezwellen uit evenzoveel vingers gaan verwijderd worden.
“Voelt je dit?”, vraagt de chirurg.
“Ja”, piep ik.
Ik ben geen held en kijk de andere kant op.
Daarna voel ik alleen nog maar dat ze in de vingers bezig is.
Beetje rukken en trekken.
Om me af te leiden begint de zuster een praatje met me.
“Is het een bloedbad?”, vraag ik. “Laatst sneed ik me en toen gutste het er uit.”
“Ik raak geen bloedvaten”, grinnikt de chirurg, “ik snijd er om heen.”
Stiekem kijk ik.
Hm. Een gapend gaatje zonder bloed.
“Klaar”, zegt de chirurg na een klein uurtje. “Viel wel mee toch?”
Ik knik manmoedig.
Het viel inderdaad eigenlijk wel mee.
“Ik heb er weinig van gevoeld”, zeg ik.
De zuster maakt een afspraak voor het verwijderen van de hechtingen.
“En?”, vraagt mijn vrouw Jessica die op de gang zit te wachten.
“Het was verschrikkelijk”, kreun ik. “Ik moet met mijn hand omhoog op de bank zitten, kan mijn brood niet snijden en ik mag vier weken niks in het huishouden doen.”