HoeksteenNummertje

19 oktober 2011 05:00

Door Robert Mienstra

Ik kom binnen bij de internetwinkel van een bekende provider in Stad.
De nummertjesautomaat is leeg, dus ga ik keurig op mijn beurt wachten.
De ene medewerker moet in het Engels bedienen en de andere heeft een echte Almeerder als klant. Stoom uit de oren.
Het schiet even niet op.
Maar ik geniet van het gestoethaspel.
Achter mij komt de ene na de andere nieuwe klant binnen.
Iedereen kijkt schichtig om zich heen.
Want, nee, geen nummertjes.
De baliedeur gaat open en een derde medewerkster herstelt de nummertjesautomaat. De rol was naar binnen geschoten.
Als een roedel hongerige wolven valt de groep van minstens tien klanten op de automaat aan.
Omdat ik dicht bij de balie sta, ben ik kansloos.
Daar sta je dan met je goede gedrag.
Als eerste aan de beurt, maar zonder nummertje.
“Nummer 44”, roept de baliemedewerkster.
“Ja, ik”, roept de man die minstens als elfde binnenkwam.
Hij stond achteraan, maar wel het dichtste bij de nieuwe nummers.
“Maar ik help toch maar even eerst die meneer”, glimlacht de baliemedewerkster me met een veelbelovende knipoog toe.
“Ho ho”, schreeuwt de man. “hij hebt geen nummertje.”
“Nee”, grijns ik hem toe, “maar wel fatsoen.”