HoeksteenHerman IV

08 juni 2011 05:00

Door Marcel Beijer


De klanten in de rij voor de kassa van V&D kijken gedachteloos naar de traag werkende caissière. Het zijn er zes.
Herman zal moeten wachten en zet zijn plastic zak berustend op de grond.
Dan komt een vrouw achter hem staan: hoge hakken, kinky glimmende jas – even rood als haar lippen.
Herman ruikt haar odeur. Net iets te zoet.
De vrouw schuifelt dicht naar hem toe. De knoop van haar leren riem boort in zijn rug. Hij kan haar horen ademen, diep en zwaar. Steeds sneller.
Herman durft niet achterom te kijken. De vrouw zit veel te ver in zijn comfort zone.
Haar zwoele lippen hangen bij zijn rechteroor.
“Wacht je op je beurt, lieverd?”, klinkt het.
Herman slikt en blijft recht voor zich uit kijken.
“Er zijn nog vijf mensen voor me”, stamelt hij.
De vrouw snuift zachtjes. Haar stem klinkt hees: “Bij mij ben je als eerste aan de beurt… in de pashokjes.”
Herman voelt zijn hart overslaan. Hij kijkt quasi haastig op zijn horloge, pakt de plastic zak van de grond en durft pas bij de roltrap weer in de richting van de vrouw te kijken.
Ze werpt hem een zwoel handkusje toe.