HoeksteenGarage

04 mei 2011 05:00

Door Robert Mienstra


Mijn vrouw Jessica en ik slenteren over de vrijmarkt in Stad.
Plotseling duikt mijn vrouw door de mensenmassa heen naar een kleed met kinderspeelgoed.
“Kijk”, zegt ze, “een speelgoedgarage voor Lennart, onze kleinzoon.”
Ik bekijk het houten ding en schat de prijs op 1 à 2 euro.
“Als die vandaag niet verkocht wordt, gaattie naar het grofvuil”, fluister ik in Jessica’s oor.
“Wat moet je voor dat ding hebben”, vraagt Jessica minzaam aan een in oranje T-shirt gehulde man.
“Twaalf en een halve euro”, zegt hij zonder blikken of blozen.
“Zoveel geld heb ik niet eens meegenomen”, protesteert Jessica.
“Wat is hij u waard”, vraagt de man.
“Al het geld in mijn portemonnee”, telt Jessica, “7 euro.”
“Daar doe ik hem niet voor weg”, smaalt de man beledigd en schudt zijn hoofd verontwaardigd naar zijn buurmanverkoper.
“Wat zou ik voor u moeten hebben, wat u altijd al had willen hebben”, vraagt de buurman nu vanachter zijn vale kleedje vol rotzooi.
“Een winnend staatslot”, roep ik gevat.
De mannen kijken nu allebei beledigd.
“Jullie verkopen niks”, grijns ik.
“Maar jij hebt geen garage”, bromt de oranje man.
Thuis bouwen we van drie oude schoenendozen een pracht van een garage voor Lennart.
En hij voldoet prima.