Harry&Co, een korte maar heftige kennismaking

16 juni 2010 07:00

ALMERE - Sinds enkele dagen is in Almere een illuster makelaarduo op pad. Het koppel, genaamd ‘Harry&Co Makelaars’ heeft inmiddels enkele woningen binnen de stadsgrenzen in de verkoop staan. De opvallende roodgroene verkoopborden zijn zeker te onderscheiden van alle andere makelaars. Reden genoeg om de heren op te zoeken.


Ruim een uur te laat arriveren de twee heren voor onze lunchafspraak. Harry, blijkbaar de leider van het tweetal, neemt direct het woord, zonder zich voor te stellen. Hij biedt me zonder pardon een “karakteristieke villa voor weinig” met bijbehorende bouwvergunningen “via zijn neef” aan. Moet ik ‘ff checken’, staat op zijn site. Als ik vriendelijk bedank voor het aanbod duikt hij in de menukaart. Co heeft tot op dat moment nog geen woord gezegd.
Na onze bestelling (Harry heeft het duurste gerecht uitgekozen, Co mag een broodje kaas), stel ik mijn eerste vraag: “Waarom denken jullie dat in deze tijd er ruimte is voor nóg een makelaarskantoor?” Harry vertelt dat de handel altijd doorgaat, met of zonder crisis. “En hey, de prijzen zijn lekker aan het zakken maar de banken doen nog steeds moeilijk.” Gelukkig heeft hij voor al die ‘slachtoffers’ wel een oplossing. Hij kent wel een paar mannetjes die zo een ‘financierinkie’ kunnen regelen. Gewoon een zak geld voor een stapel bakstenen, geen moeilijke hypotheken. En dat werkt overal, dus waarom hier niet?

Harryenco.nl
Onze lunch arriveert en Harry werkt de boel in een rap tempo naar binnen. Co trekt intussen een stapel papieren uit zijn koffer. “Kijk, al deze huizen staan al te koop via ons, goed hè?” Harry breekt direct in en snoert hem de mond. “Ze moeten op onze site kijken s****l, dáár staan die huissies en de mensen kennen ook nog wat winnen!” Als ik informeer wat precies mompelt hij iets over een handycam. “Als ze maar hun e-mailadres achterlaten, dan kan ik hun huis óók te koop zetten, hahahaha. Zeg maar tegen de lezers dat ze naar www.harryenco.nl moeten gaan, daar kennen ze alles vinden!”
“Zeg, wil jij die villa nou nog of niet? Co hep de papieren bij zich, kennen we zo tekenen”. Ik bedank wederom beleefd. “Nou, aan jou is ook niks te verdienen.” Dan is Harry het blijkbaar zat. Hij staat op, trekt zijn leren jas aan. “Later hè! Co! Meekommen!” Co pakt zijn papieren en propt ze in zijn koffer. Als groet geeft Harry me een flinke klap op mijn rug. Hoestend bedank ik het duo en vervolgens betaal ik de rekening. Het zal nog wel lang onrustig blijven op de lokale woningmarkt.