'Almere is in mij geboren'
Wethouder Frits Huis

“Fritsie, Fritsie, we worden kampioen”, zongen de supporters van Almere City FC wethouder Frits Huis (Leefbaar Almere) na een gewonnen wedstrijd toe in de bus op weg naar Almere Haven. Vlak daarvoor had Huis als voetbalfan ’s avonds laat genoeglijk met de harde supporterskern staan praten bij de bushalte op het Fanny Blankers-Koen Sportpark. Dit is Frits Huis (67) ten voeten uit. Altijd mooie verhalen en altijd in voor een praatje, met wie dan ook.
Frits Huis op z'n best: tussen enthousiaste kinderen. (Foto: Gemeente Almere)

Huis staat bekend als een groot voetbal- en Ajaxfan. “Maar Ik ben geboren en getogen in de handballerij”, vertelt Huis. “Bij Blauw-Wit in Amsterdam, dat was een afdeling van ASV Blauw-Wit en mijn vader was voorzitter van de handbalafdeling. Daarnaast honkbalde ik. Ik was catcher.
Huis vond zichzelf een goede handballer. “Maar ik was ook een rebel. Ik werd dat arrogante kereltje van Huis genoemd. En ja, dat kan best kloppen”, lacht Huis. “Ik werd geselecteerd voor het regionaal team. Ik begon op de bank, maakte daarna twee doelpunten en toen werd ik gewisseld. Ik ben zo doorgelopen naar de kleedkamer. En dat was het einde van mijn internationale carrière.”
Huis komt uit de omgeving van het Hoofddorpplein in Amsterdam. In 1975 was Huis al bezig met het opzetten van de krant De Almare met een mobiele redactiebus. In 1976 kwam hij in Almere wonen op de Schoolwerf in Haven. ‘Ik hoorde bij de eerste 100 inwoners van Almere.” Om met een kwinkslag te vervolgen: “Maar dat zeggen inmiddels duizend Almeerders.”
Kaartclub

Leefbaar Almere werd bij Huis thuis in 2000 opgericht uit een kaartclub. “We zaten altijd te mopperen en te klagen. Op enig moment zei iemand ‘als we echt iets willen doen moeten we de politiek in’. Er zat daar wel voor 100 jaar PvdA-lidmaatschap aan tafel. Maar we wilden niet bij een bestaande partij. Het werd Leefbaar Almere omdat we zo zeker wisten dat we zetels zouden krijgen.”
In 2002 werd Leefbaar Almere meteen de grootste partij in Almere met negen zetels. In 2006 werden dat vier zetels, in 2010 drie en in 2014 weer vier. Huis werd toen voor de tweede keer wethouder met onder meer Stedelijk Beheer, Openbaar Vervoer, Toerisme, Communicatie en Kunst en Cultuur in zijn portefeuille.
Het wethouderschap ervaart Huis nu als minder zwaar dan de eerste keer. “Ik ben wel een open boek. Maar in de eerste ronde was ik wel heel open. Als iets me niet zinde, werd ik rood. Maar dat is voorbij, zeker omdat ik de politiek beter ken. Maar ik ben nog steeds heel bevlogen. Het is prachtig om te doen, ik ben meer ontspannen. Ik heb een concrete portefeuille, hoef niet zo veel te filosoferen. In die zin heb ik diepe bewondering voor wethouder Froukje de Jonge. Wat die allemaal op zich af krijgt, en hoe ze dat oppakt. Een geweldige wethouder. Haar portefeuilles zijn minder iets voor mij. Beheer Openbare ruimte is echt mijn ding, al krijg ik regelmatig op me zielement. Door mijn portefeuilles kan ik dicht bij de mensen staan. Wat is er mooier om wethouder van het openbaar vervoer te zijn en dan in de bus de mooiste gesprekken te voeren. En ik kan de gesprekken altijd afsluiten omdat ik er dan uit moet. Ik ben ook wel eens een halte eerder uitgestapt.”
Kappen

Huis geniet van zijn werk. “Wat is er mooier om vrijdagmiddag een kunsttentoonstelling te openen en dan meteen door te gaan naar de voetbalwedstrijd van Almere City FC. En ja, ik ben ook de wethouder die over de bomen gaat. Als er iets leeft in deze stad, dan zijn het wel de bomen.” Dan weer lachend: “Hoewel als ze gekapt zijn…” Maar Huis begrijpt het wel. “Er is ooit door de Rijksdienst besloten om heel veel bomen aan te planten. Dat was een zegen voor de stad. Maar ja, soms staan ze ook wel in de weg, ook omdat ze niet altijd even oordeelkundig zijn aangeplant. En dan zijn de rapen gaar. Het verzet is vaak heftig, maar lang niet altijd vertegenwoordigt dat een meerderheid. Ik kom nu met een bomenkader dat een aantal regels stelt aan de participatie van bewoners. Niet dat we dan alles oplossen, er zal altijd strijd blijven. Het bomenkader gaat de inspraak regelen. Het is tot stand gekomen na zes bomenwandelingen met bewoners. Ik ben wel benieuwd hoe het in de raad valt.”
Huis wil wel een misverstand de wereld uit helpen. “De bomenkap langs de A6 valt niet onder mij, maar onder Rijkswaterstaat. Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen schrikken, Haven lag een beetje verborgen en nu ligt alles open. Maar daar tegenover staat het belang van mensen die niet meer in de file willen staan. Er vindt wel compensatie plaats, maar niet langs de A6. We hadden overigens hierover veel beter moeten communiceren.”
Poep

Huis is ook de wethouder die over de hondenpoep gaat. Een trending topic in Almere. De wethouder is duidelijk: “Als je dit probleem rigoureus wilt oplossen, dan moet je dat doen voor de volgende verkiezingen over ruim een jaar. Dat kan een speerpunt van Leefbaar Almere worden. Nu kunnen we de hondenbelasting niet afschaffen want dat levert een gat in de financiën op van 1,4 miljoen euro. Maar afschaffen gaat ongetwijfeld gebeuren. Als we iets aan de overlast van hondenpoep gaan doen, dan moet er ook echt gehandhaafd worden. En dat is lastig, want je moet een hond op heterdaad betrappen. Daarbij wil ik mensen geen dingen beloven die ik niet kan waarmaken.”
Huis voelt zich echt Almeerder. “Ik ben in Amsterdam geboren, maar Almere is in mij geboren. Wie maakt dit mee, wat hier gebeurt. Het eerste gebouwtje dat in Haven werd opgeleverd was een telefooncentrale op de Paal. Toen vonden we dat fantastisch . En moet je nu eens om je heen kijken.”
Artikel geplaatst op: 15 februari 2017 - 08:34

Gerelateerd

Delen