Stichting Lumen begeleidt stervenden
'Doodgaan? Dat heb ik nooit eerder gedaan!'

ALMERE - Voor een patiënt die te horen heeft gekregen dat er geen genezing meer is, breken zware tijden aan. Net als voor de familie. Dan is het fijn dat er mensen zijn om hen te begeleiden. Zoals vrijwilligers van de Stichting Lumen.
De vijf Almeerse stervensbegeleiders, v.l.n.r.: Alice Majoor, Ria Bollen, Asha van de Kuil, Tonny Koster en Pars van Gestel. (Foto: aangeleverd)

“Patiënten die uitbehandeld zijn, komen thuis, kijken elkaar aan en dan gebeurt er van alles. Er komen allerlei processen op gang. Echtparen die toch een goed huwelijk hadden, weten niet meer hoe ze met elkaar om moeten gaan, de een zit nog in de boze fase, de andere accepteert het lot.” “Er komen zoveel gevoelens vrij, de een wil de ander beschermen, de ander wil nergens over praten, ze kunnen hun verdriet dus niet delen, kinderen durven niet meer thuis te komen, weten niet wat ze moeten zeggen”, vertellen Alice Majoor en Ria Bollen uit Almere, elkaar beurtelings aanvullend.

Vijf medewerkers

Beiden doen bij Stichting Lumen aan stervensbegeleiding. Ze maken deel uit van een groepje van vijf medewerkers. Allen hebben ze een tweejarige opleiding gevolgd bij het Nederlands Instituut voor Stervensbegeleiding in Utrecht. De nodige praktijkervaring hebben ze ook . Alice is zo’n dagdeel per week aan stervensbegeleiding kwijt en dat al een jaar of tien naast haar reguliere baan in het onderwijs. Ria is pas twee jaar bij de Stichting, maar kan bogen op een schat aan ervaring met mensen vanuit haar vroegere praktijk als GZ-psycholoog. Zij is enkele dagdelen voor de Stichting actief. Er wordt gewerkt in koppels. Dat garandeert de continuïteit en maakt onderling overleg makkelijker. Ria: “Ook kan het handig zijn, want dan is de een bij de patiënt en praat de ander boven in zijn kamer met een puberzoon.”

Kennismaking

Nadat de huisarts, wijkverpleegkundige of de patiënt zelf contact heeft gezocht met de stichting volgt een kennismakingsgesprek. Alice: “Het moet wel klikken. Dan besluiten de mensen zelf of ze verder willen praten. Wij passen ons aan.“
Ria: “Je komt voor het eerst binnen, maar al na tien minuten kom je tot de kern van iemands leven. Mensen houden geen schijn meer op. Ze hebben niets meer te verliezen. Het zijn mensen uit alle lagen van de maatschappij We stellen ons open op waardoor alles bespreekbaar is. Wij zijn er voor iedereen, vragen veel want willen weten wie de mensen zijn: ‘Waar was je blij mee, waar heb je spijt van?’ Het is terugkijken op je leven. Mensen voelen zich gehoord en gerespecteerd, waardoor ze hun situatie iets gemakkelijker kunnen accepteren.”

Wensen

Alice: “Een van onze vragen in de laatste fase is: ‘Heb je nog behoeftes of wensen?’ Wij kijken dan of we die kunnen inwilligen. Bijvoorbeeld het contact helpen herstellen met een familielid. Ook is een vrouw eens met de ambulance naar Rotterdam gegaan, waar ze zo’n geweldige jeugd had gehad. Het uiteindelijke doel is hen in vrede te kunnen laten sterven en dus die laatste fase zo rustig en harmonieus mogelijk te maken.”
Hoe vaak de bezoeken voorkomen en hoe lang de stervensbegeleiding duurt, verschilt per situatie. Na elk gesprek worden de agenda’s getrokken. Bij sommige mensen komen ze wel een jaar of langer. Lachen en tranen gaan ook wel samen. “Iemand zei eens: Doodgaan? Hoe moet dat? Ik heb het nog nooit eerder gedaan.”
Alice en Ria zijn het eens: “Die levensverhalen raken ons altijd. Wij worden er rijkere mensen van.”
IN KADER

Workshop en donaties

Voor mensen die meer over stervensbegeleiding willen weten (familieleden, belangstellenden, zorgverleners), biedt Lumen workshops aan. De stervensbegeleiding is kosteloos, maar donaties (aftrekbaar) worden zeer gewaardeerd. Zie voor meer informatie www.stichtingLumen.nl of zoek contact met info@stichtingLumen.nl of telefoon (coördinator) 0368440174.
Artikel geplaatst op: 19 april 2019 - 08:29

Gerelateerd

Delen