De Oostvaarderskliniek deel 2

Sociotherapeute: “Ik doe dit werk met hart en ziel”

Door Robert Mienstra

BUITEN –Vorige week publiceerde Almere DEZE WEEK een algemeen artikel over De Oostvaarderkliniek. Deze week zoomen we in. Hoe is het om in de kliniek te werken? Wat moet je allemaal kunnen? Waar loop je tegen aan? En wat zijn de succeservaringen van het personeel. In deze editie: Saskia Gardien-Lemmen, sociotherapeut.

Een van de woonafdelingen in de Oostvaarderskliniek. (Foto: Onno Zwikker)


Saskia Gardien-Lemmen werkt als coördinerend sociotherapeute in het Forensisch Psychiatrisch Centrum De Oostvaarderskliniek in Almere Buiten. Zij doet dit met hart en ziel. “In deze kliniek werken is eredivisie spelen als het gaat om behandeling van de mensen die hier geplaatst zijn”, zegt Gardien-Lemmen.
De sociotherapeuten moeten in de kliniek van alle markten thuis zijn. “Ik ben enerzijds hulpverlener, maar anderzijds bewaarder”, vertelt Gardien-Lemmen. “Als mijn dienst begint lees ik de overdracht. ‘s Ochtends ontsluit ik de kamers van de patiënten en ’s avonds sluit ik ze weer in. En daar tussen hebben de patiënten een heel dagprogramma waar ik hen bij ondersteun. In de rol van hulpverlener begin ik met een dagopening met de patiënten waarin ze hun verhaal kwijt kunnen, of waarin ze vertellen wat ze die dag gaan doen en waar ze mee bezig gaan. We ontbijten samen met de patiënten, ondersteunen hen bij de dagelijkse contacten, voeren gesprekken met de patiënten, zorgen dat ze naar hun therapieën gaan of naar hun dagbesteding. We zorgen er voor dat de patiënten goed voor hun hygiëne zorgen en hun taken uitvoeren. Kortom, de sociotherapeuten zorgen ervoor dat hier alles reilt en zeilt.”

Afwegen


De rol van bewaarder is voor Gardien-Lemmen een die haar ieder moment doet afwegen of ze goed doet wat op dat moment past. “Als hulpverlener ben ik voor een aantal patiënten gewoon de ‘vader en de moeder’. Ze hechten zich aan de sociotherapeuten. Maar als er iets mis gaat, moet ik soms besluiten om ze weer op te sluiten, om -zeg maar- de orde te handhaven. Die afwegingen zijn tussen hulpverlener en bewaarder zijn soms lastig. Ik werk hier al elf jaar, dus inmiddels heb ik het aardig in de vingers. Maar toch, die dubbelfunctie doet mij steeds weer nadenken of ik het goede doe op het juiste moment. Zelfreflectie is hier een heel belangrijke vaardigheid van het personeel.”

Pauze


Tussen de middag worden de patiënten weer een half uur in hun kamer opgesloten. “Dat is geen straf”, vertelt Gardien-Lemmen, “maar dan kan het personeel even pauze houden. Anders kan dat niet.” Na een dagprogramma mogen de patiënten zelf – na de gezamenlijke avondmaaltijd - hun avond invullen. Ze kunnen dan bijvoorbeeld naar de bibliotheek, de soos om een spelletje te doen of sporten. En aan het eind van de avond worden ze weer ingesloten.”

Succeservaringen


Gardien-Lemmen vindt dat ze een ‘heftig beroep’ heeft. “Het is hier eredivisie spelen. Veel mensen denken daarbij aan geweld op de afdelingen, maar dat is hier helemaal niet aan de orde van de dag. Integendeel. De combinatie van psychiatrie, het forensische, de behandelingen die we geven, het omgaan met strafbladen van de patiënten maakt het werken hier voor mij zo interessant.”
Ondanks dat de patiënten voor ernstige vergrijpen langdurig in de kliniek zitten, heeft Gardien-Lemmen regelmatig succeservaringen. “Laatst was er een patiënt die regelmatig in separatie (afzonderlijk opgesloten, red.) werd gezet. Na een jaar hoefde dat niet meer, de behandeling had succes. Daar geniet ik van.”
Patiënten die de kliniek verlaten hebben nemen nog regelmatig contact met Gardien-Lemmen op. “Ze bellen af en toe om te vertellen hoe het gaat, soms missen ze het contact met ons omdat ze uit hun oorspronkelijk netwerk zijn gehaald en niet veel mensen meer kennen. Nee, ik zie ze niet meer, maar als ze advies willen, dan geef ik dat natuurlijk graag. Maar dan wel telefonisch.”

Eredivisie


Van de sociotherapeuten die op de afdelingen in de Oostvaarderskliniek werken worden speciale vaardigheden gevraagd. “Je moet heel goed naar je eigen handelen kunnen kijken, reflecteren op jezelf noemen we dat. Ook constant de balans zoeken tussen de rol van hulpverlener en bewaarder vergt continue je aandacht. De sociotherapeuten zijn HBO-opgeleid. Maar uiteindelijk leer je hier in de kliniek als hoe je moet werken. Je bent je eigen instrument en dat vraag steeds weer die zelfreflectie. Het blijft steeds zoeken naar het juiste. Maar zoals gezegd, ik ervaar dit werk als spelen in de eredivisie. Het is mooi werk om te doen.”
Interesse in het werken als sociotherapeut in de Oostvaarderskliniek? Ga dan naar www.oostvaarderskliniek.nl.

Artikel geplaatst op: 04 december 2018 - 10:27

Gerelateerd

Delen