'Haddock gáát op andere plek door. Sowieso'

Door Robert Mienstra
ALMERE – Aan het begin van het interview zit Philippe van Thiel, eigenaar van Haddock Watersport, er verslagen bij. “Ik ben een van de langst zittende ondernemers in Almere, en nu is het einde verhaal voor mijn bedrijf dat inmiddels bestaat uit een Jachthaven, zeilschool, restaurant en Bed & Breakfast. Ik word uitgekocht. Mijn jongensdroom ligt in duigen. Mijn kinderen wilden hier verder gaan met Haddock. Maar het is einde verhaal.”

Philippe van Thiel hangt, net als Kapitein Haddock, in de touwen. “Maar net als Haddock sta ik altijd weer op”, zegt Van Thiel. (Foto: Almere DEZE WEEK)


“Sinds ik in 2012 ontdekte dat mijn bedrijf midden op de Floriade stond – ik wist toen niets van die plannen – heb ik mij toch meewerkend opgesteld. Ik was enthousiast. De toenmalige wethouder Ben Scholten van de VVD bood mij toen vier opties: verkopen, verhuizen, de gemeente ontwikkelt het gebied of ik ontwikkel zelf.”
De stem van Van Thiel stokt even. “Sorry, ik word even emotioneel. Ik ben hier in 1986 begonnen met het geven van zeilcursussen, met als huisvesting één simpele zeecontainer. En in opdracht en samenwerking van de gemeente gaf ik surf- en kanolessen aan de kansarme jeugd. Ik sliep zelf in de container en mijn zoontje Thomas sliep op de achterbank van mijn auto. Langzaam ontwikkelde ik de zeilschool. Er kwamen meer containers en daarbij meer functies binnen mijn bedrijf, zoals de jachthaven. In 1994 bouwde ik samen met vrijwilligers met blote handen het eerste deel van dit gebouw, de zeilschool en eetcafé waren booming. Nu anno 2018 liggen er in de jachthaven ruim 450 bootjes en komen hier jaarlijks duizenden mensen watersport beoefenen, overnachten en feestjes vieren. Het is dan ook logisch dat ik zelf mee wilde ontwikkelen in de Floriade en niet wilde verkopen. Ik wilde het bedrijf kunnen doorgeven aan mijn kinderen.”

Wethouders


Van Thiel was inmiddels in overleg met de derde wethouder. Eerst Adri Duivesteijn (PvdA) toen Ben Scholten (VVD) en daarna Henk Mulder (PvdA) “Ik had samen met projectontwikkelaar VolkerWessels een ambitieus plan voor mijn gebied ontwikkeld. Een groene duurzame jachthaven passend in de nieuwe maatschappelijke ontwikkeling. Wethouder Mulder was enthousiast en de overeenkomst met de gemeente was op één haar na rond. Plots trad wethouder Mulder af en vertrok naar Groningen. Zijn opvolger werd Tjeerd Herrema (PvdA). Vanaf dat moment was alles anders en toen zijn de problemen begonnen.”
Van Thiel loopt door de partyzaal. “Mijn eerste ontmoeting met wethouder Herrema was op deze plek”, zegt hij. “In dit gesprek werd mij duidelijk dat mijn hele plan van tafel zou worden geveegd. Herrema zei: “We gaan het op een andere manier doen.” Ik was verbaasd en boos en ben toen weggelopen uit dat gesprek. Ik dacht dat het rond was en dat ik kon blijven en mee mocht ontwikkelen. Immers, we hadden met de vorige wethouder op zijn verzoek bijna een samenwerkingsovereenkomst getekend. Aan beide wethouders zowel Mulder als Herrema heb ik gevraagd of er afspraken waren met derden die een samenwerking met mij in de weg stonden. Maar beide wethouders ontkenden."
Van Thiel vindt dat vanaf dat moment de teloorgang van zijn bedrijf begon. “Er ontstond een periode van miscommunicatie, gesteggel en ruzie. Om de gesprekken weer vlot te trekken heb ik een onder vier ogen een gesprek met Tjeerd Herrema gehad. In dit gesprek dwong hij mij tot afzien van mijn plannen anders zou hij aan gaan sturen op handhaving. Hiermee eindigde ons gesprek. Mijn vertrouwen in de samenwerking met de gemeente was hierdoor geschaad.”

Grimmig


“De sfeer werd steeds grimmiger”, vertelt Van Thiel. “Er zijn tal van gesprekken geweest, maar dat liep op niets uit. In 2017 kwam de gemeente met de optie tot verkopen. Dat wilde ik niet. Ik wilde mijn plan uitwerken en zou alleen maar verkopen als ik hiertoe gedwongen werd. Ik wilde mijn bedrijf niet kwijt. Ik wilde mee ontwikkelen. Ik had al een bedrijf dat bootjes van zeewier wilde maken.”

Botenopslag


De bottleneck was uiteindelijk de botenopslag. “Zonder botenopslag had mijn jachthaven geen kans. Zonder strand had de zeil- en surfschool geen kans. Mijn bedrijf leek geliquideerd.” zegt Van Thiel. “Na een overwinning bij de Raad van State was de oplossing van de gemeente een gestapelde botenopslag van twaalf meter hoog. Hoe verzin je het?” Er volgden weer rechtszaken. “Uiteindelijk hoorde ik tijdens de rechtszaak twee weken geleden, dat de gemeente een andere bestemming had voor van mijn terrein. Haddock stond niet meer ingetekend. Dat betekende simpelweg: onteigening, het einde van mijn bedrijf. Ik had geen mogelijkheden meer om door te vechten, dus moest ik meewerken aan de uitkoop met als tegenprestatie het stoppen van de rechtszaak. Einde Haddock op deze locatie.”
Van Thiel toont een kast vol ordners. “Vanaf 2012 heb ik alles gedocumenteerd over de plannen van Haddock en de Floriade. Krantenartikelen en gespreksverslagen.

Kinderen


Na weer een lange stilte veert Van Thiel op, zijn ogen weer vol vuur. “Maar Haddock blijft bestaan, ik maak een doorstart. Ik ben aan het kijken naar een nieuwe plek. En het is heel simpel. Ik versleep mijn steigers en zet een zeecontainer op die nieuwe plek. Daar kan een bed in. En ik ga weer bouwen aan de mooiste jachthaven van Flevoland. De 450 bootjes krijgen een prachtige ligplaats. En uiteindelijk kunnen mijn kinderen en mijn personeel verder. En gelukkig hoeft mijn zoon niet meer op de achterbank te slapen.”

Doorstart


Vorige week vrijdag kwam de nieuwe Floriadewethouder Loes Ypma op bezoek bij Haddock. “Dat deed me wel goed”, zegt Van Thiel. “Een wethouder die echt belangstelling voor mij als persoon had, dat heb ik sinds 2014 niet meer meegemaakt. Ik heb haar al verteld dat ik wil doorstarten. Daar had ze een luisterend oor voor. Maar, de bal ligt nu bij mij. Uitkoop betekent dat ik het als ondernemer zelf moet doen. Nou, de Almeerders kennen me. Haddock komt terug.”
KADER

Haddock: Van container tot uitkoop


1986 – Haddock begint vanuit een zeecontainer met een zeilschool. En in
samenwerking met de gemeente de surf en kanolessen voor de kansarme
kinderen. Grond wordt gehuurd van het rijk. Van Thiel slaapt in de
container.
1988 – Er staan 3 containers en er komt een trailerhelling. Haddock geeft ook zeilles
vanaf Schateiland.
1989 – Van Thiel plaatst 2 extra containers en een inpandig barretje. Verhuur
zeilboten op Gooimeer.
1992 – Van Thiel realiseert de eerste ligplaatsen.
1994 – Het eerste deel van het huidige gebouw gaat open. Van Thiel bouwt er zelf
aan mee. De eerste horeca gaat open.
1995 – Haddock organiseert de eerste party in een legertent.
1996 – Gebouw wordt vergroot, er zijn 7 containers en 200 ligplaatsen.
1997 – De survival activiteit komt er bij.
1999 – Aanbouw van partyzaal en 400 ligplaatsen
2000 – Haddock koopt het eiland. Het huurcontact voor de haven en botenopslag
wordt verlengd.
2002 – Haddock verwerft optie op eerste koop terrein botenopslag.
Bedrijf maakt komende jaren grote bloei door.
2008 – Start Bed & breakfast in woonbootjes.
2012 – Van Thiel ontdekt dat Haddock midden op Floriade ligt.
2013 - Van Thiel ontwikkelt zelf plan voor groene haven met bebouwing.
Overeenkomst met wethouder Mulder vrijwel rond.
2015 – Plannen van Van Thiel door wethouder Herrema afgeschoten
(aldus Van Thiel)
2017 – Ambtenaren gemeente vragen Van Thiel om Haddock te verkopen of te
verplaatsen.
2017 – Gemeente zegt huurcontract grond botenwerf op.
    Haddock voert meerdere rechtszaken.
2018 – Van Thiel accepteert aanbod gemeente om Haddock zeilschool uit te kopen.
2019 – Op 1 mei moet Van Thiel het terrein ontruimd hebben.

Artikel geplaatst op: 12 november 2018 - 09:55

Gerelateerd

Delen